Parafia pw. Wszystkich Świętych Sobienie Jeziory

DIECEZJA
SIEDLECKA

   

28 maja 2017 r. Imieniny obchodzą: Augustyn, Jaromir, Wilhelm

     
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
Dz 1,1-11; Ps 47,2-3.6-9; Ef 1,17-23
Ewangelia:
Mt 28,16-20

Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

Galerie zdjęć
Parafialna Pielgrzymka do Fatimy
Dekanalne Spotkanie Młodzieży 2017
Pielgrzymka mężczyzn 2017
Procesja Rezurekcyjna 2017
Wigilia Paschalna 2017
Wielka Sobota 2017
Wielki Piątek 2017
Wielki Czwartek 2017
Droga krzyżowa ulicami Sobień 2017
Niedziela Palmowa 2017
Spotkanie z p.prof.Bogdanem Chazanem
Turniej tenisa stołowego o puchar wójta i proboszcza 2017
Koncert kolęd 2017
VIII Piesza Pielgrzymka do Góry Kalwarii
Kongres różańcowy
ŚDM 2016
Boże Ciało 2016
Bierzmowanie 2016
Chór Rodzinny Kraj
Poświęć kilometr - film
KSM - przygotowanie do SDM
Nikt Cię tu nie chce...27.03.2015
Turniej tenisa stołowego
Nasi ministranci i lektorzy 23.11.2014
Prymicja
Wyjazd młodzieży do Taize
Wsród misjonarzy w Camerunie
Spotkanie z biskupem
Hyacinthem Egbebo z Wikariatu Apostolskiego Bomadi w Nigerii
wizytacja ks. bpa
Zbigniewa Kiernikowskiego
Zdjęcia kościoła parafialnego
Pomoc dla Powodzian z gminy Wilków od Parafian z Sobień - Jezior
Zdjęcia Ks. Bernarda z Ugandy
Galeria zdięć parafii Sobienie Jeziory
Chór Parafialny
Spotkanie z Siostrą Amabils, misjonarką z Kenii
25 lecie święceń kapłańskich ks. Proboszcza
X Jubileuszowe Forum Młodzieży w Rzymie
 
Serwis informacyjny KRP

Miesiąc Kultury Białoruskiej na Ziemi Mińskiej

Festyn Rowerowy i Rajd Brześć - Terespol

LOT Ziemi Mińskiej poszukuje przedsiębiorców

Koncert Laureatów V Festiwalu Piosenki Anny German "Eurydyka" w Mińsku Mazowieckim

Biała Podlaska: Amfetamina w przenośnym sejfie

"Nic nie dane jest na zawsze" - koncert Marka Torzewskiego w Białej Podlaskiej

III Spływ Krzną na byleczem. ZDJĘCIA

Przedszkoliada 2017. Zabawa dla dzieci i rodziców

Wodynie: jest absolutorium dla Wójta Gminy

Pomnik na widowni

Siedlce zamierzają wyemitować kolejną serię obligacji

Słuchaj na żywo KRP


        

 
MENU
Informacje o parafii
Księża
Kontakt
Poradnia Rodzinna
Chór Parafialny
Bractwo Świetej Barbary
KSM
Parafialny Zespół Caritas
Lektorzy i Kantorzy Grafik
 
Aktualności
Informator Parafialny
Skład Rady Parafialnej
Święty Józef
Czynności poprzedzające zawarcie małżeństwa sakramentalnego
Prawo do nauczania religii
Relacja z ŚDM
Aby dobrze przeżyć te dni... Triduum Paschalne cd.
Biskup Siedlecki - Wskazania w sprawie udzielania sakramentów
Powstanie Styczniowe - Zambrzyków
 
LINKI
Diecezja Siedlecka
Podlaskie Echo Katolickie
Fronda.pl Portal Poświęcony
Caritas Sobienie Jeziory
EKAI
Episkopat
Mateusz
Opoka
Nasz Dziennik
Radio Maryja
Adonai
Miłosierdzie Boże
Fatima 1
Wiara.pl
Brewiarz
Pomoc Kościolowi w Potrzebie
Podstawowe informacje o sektach i psychomanipulacji
Loretanki
Modlitwy
Europa dla Chrystusa
 
 
Liczniki
 
KSM
 
 

 

                                         KATOLICKIE STOWARZYSZENIE MŁODZIEŻY 

                                                                  Przez Cnotę, Naukę, Pracę,
                                                               służyć Bogu i Ojczyźnie - Gotów?! 


Decyzja powołania Oddziału KSM przy Parafii w Sobieniach - Jeziorach



Spotkania nowo powstałego Oddziału KSM przy naszej parafii odbywają się w każdą sobotę o godzinie 18:30, po Mszy Św. w salce w przy kościele.
Serdecznie zapraszamy.

„Zasadniczym celem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży jest kształtowanie dojrzałych chrześcijan oraz aktywne uczestnictwo we wspólnocie i misji Kościoła przez szerzenie i upowszechnianie katolickich wartości i zasad we wszystkich dziedzinach życia, zwłaszcza społecznego i kulturalnego.” (Statut KSM, par. 13)

KSM zrzesza młodych ludzi w wieku od 14 do 30 lat, pragnących twórczo i aktywnie wykorzystać swoją młodość. KSM to także najlepszy sposób, by odnaleźć swoje miejsce nie tylko w grupie rówieśników w szkole bądź parafii, ale w Stowarzyszeniu tworzącym w Polsce jedną wielką rodzinę. Rodzinę ludzi młodych, gotowych całym swoim życiem „służyć Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie”.

Duchowość

Podstawowe cechy Duchowości KSM
1. Katolickość.
Źródłem jest Pismo Św., Liturgia i Tradycja Kościoła. Przy ich pomocy nie chcemy dawać się kształtować historii, ale – jak tego chce od nas Papież – sami chcemy tę historię kształtować.
2. Formacja podstawą działania.
Winna ona zgodnie ze statutem odbywać się w zastępach. Pogubimy ludzi w działaniu, jeśli nie będzie pracy formacyjnej. Stowarzyszenie będzie prężne, jeśli każdy z członków indywidualnie pogłębi swoją wiedzę religijną, zwiąże się z Chrystusem, otworzy na braci i na uświęcanie świata.
3. Integralność.
Cechą naszego stowarzyszenia jest przyjęcie pewnego stylu życia, który polega na uporządkowaniu siebie – harmonii ducha i ciała; umysłu, woli i uczuć; poszukiwaniu prawdy, dobra i piękna.
Wzorem dla duchowości KSM-u może być Włoska Akcja Katolicka, która wypracowała 4 elementy gwarantujące tożsamość stowarzyszenia:
1. oratio – modlitwa,
2. lectio – nauka,
3. actio – konkretna praca,
4. oblatio – ofiara, którą składa każdy członek, uczestnik spotkania.
KSM czerpie swoją duchowości z duchowości Kościoła katolickiego, stąd nieodłączną cechą jest myślenie Kościołem, czucie z Kościołem (sentire cum Ecclesia), działanie z Kościołem, uczestniczenie w Jego misji Zbawczej.

Dekalog KSM-owicza

Każdy młody człowiek, który pragnie związać swoją drogę życia i wiary w Boga poprzez przynależność do Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, powinien poznać i stosować w działaniu dziesięć zasad. Dotyczą one każdego człowieka, ale KSM-owicz w ich przestrzeganiu powinien nieustannie wzrastać i świecić przykładem dla innych. Szczegółowe omówienie tych zasad jest zawsze ważnym punktem pracy formacyjnej oddziałów i kół KSM. Należy na spotkaniach przedyskutować ich treść w świetle Ewangelii i nauki Kościoła, a także poprzez wspólną refleksję w grupie. Do treści tych zasad KSM-owicze powinni nieustannie powracać, a także przypominać je sobie w codziennym rachunku sumienia. Dziesięć zasad KSM to pomoc w pracy nad sobą i ukazanie kierunków na drodze do pełnego rozwoju własnej osobowości i rozwoju wspólnot w których żyjemy i działamy.
I. Kochaj Boga, szerz Królestwo Chrystusowe w swojej duszy, w swej rodzinie i w swym środowisku.
Podstawą naszego życie i działania jest miłość do Boga. To Bóg jest drogą i Prawdą dla nas wszystkich. Jemu wszystko zawdzięczamy i w Nim wszystko co najpotrzebniejsze możemy osiągnąć. Nasza osobista droga zbawienia jest czymś fundamentalnym. KSM-owicz, który nie pielęgnuje w sobie miłości do Boga nie jest przygotowany do działania dla innych. Z kolei nie ma miłości do Boga tam gdzie nie ma modlitwy, życia sakramentalnego, pogłębiania swojej wiedzy religijnej. Jednocześnie z troską o własne życie duchowe KSM-owicz nie może zapomnieć o innych, których Jezus stawia na jego drodze. Szerzenie Królestwa Chrystusowego w rodzinie i środowisku, wśród swoich sąsiadów, w szkole, na uczelni, w zakładzie pracy jest obowiązkiem każdego członka naszego stowarzyszenia.
II. Służ czynnie Kościołowi i Ojczyźnie.
Każdy z nas działa w określonej przestrzeni i wśród konkretnych ludzi. Poprzez Chrzest św. staliśmy się członkami Mistycznego Ciała Chrystusa, którym jest Kościół. Nasza przynależność do wspólnoty Kościoła nie może być jednak przynależnością bierną, jakby tylko cielesną. Musimy być w Kościele całym swoim sercem. To, jak patrzą dziś twoi rówieśnicy na Kościół, w dużej mierze zależy od młodych katolików, od zaangażowania w tę wspólnotę młodych KSM-owiczów. Miejscem najbliższym naszej służby Kościołowi jest nasza rodzinna parafia lub szkoła do której uczęszczamy. Obecność w Kościele ma być obecnością służebną. Przychodzę do Kościoła nie tylko dla korzyści jakie mogę mieć z tego, ale po to aby dać z siebie wszystko, by wzbogacić sobą wspólnotę. Służba Kościołowi to aktywne uczestnictwo w liturgii, w akcjach duszpasterskich prowadzonych w parafii lub na forum ogólnodiecezjalnym, a nawet czasem i konkretna praca fizyczna na rzecz świątyni. Inną wielką wspólnotą do której poprzez fakt swoich narodzin należymy jest Ojczyzna. Również wobec niej nie możemy mieć tylko postawy oczekiwania na spełnienie przyjemności, wygód i marzeń, ale musimy czuć się za nią odpowiedzialni. Praca dla Ojczyzny ma niekiedy większe znaczenie niż walka na polu bitwy, choć i do obrony Ojczyzny powinniśmy być gotowi. Wyrazem naszej służby Ojczyźnie są dobrze wykonywane powinności obywatelskie, udział w wyborach, zaangażowanie we władzach lokalnych, odważne wnoszenie inicjatyw stojących na straży polskości.
III. Kształcić swój umysł, swą wolę, swe serce.
Nie możemy zapominać, że poprzez naukę i pogłębianie swojej wiedzy również stajemy się apostołami Chrystusa. Człowiek o dużej wiedzy jest bardziej wiarygodny w głoszeniu Ewangelii. Dobry uczeń czy student łatwiej przekona innych do Chrystusa niż ten, który ma bardzo małą wiedzę. Nie możemy więc w swoim codziennym planie dnia marnować czasu lub żałować na dobrą książkę, słuchanie interesujących wykładów. Mamy dziś wyjątkowe możliwości rozwoju wiedzy, również religijnej drogą katolickich środków przekazu. Nasze diecezjalne radia i gazety katolickie stanowią doskonałą pomoc w rozwoju wiedzy. Do tego jednak, by osiągnąć mądrość, potrzebna jest silna wola. Nasza ludzka słabość często będzie nas prowokować do chodzenia na skróty, wybierania łatwych pseudorozwiązań. Na nic się nie przyda mocny umysł tam gdzie słaba wola i zimne serce. Wielu młodych traci swoje talenty wybierając samą tylko rozrywkę i myśląc tylko o sobie. Pełny rozwój osiąga człowiek za cenę pracy intelektualnej, silnej woli i wrażliwości serca na potrzeby innych.
IV. Szanuj swą godność, bądź prawy i czysty.
Nie możemy nigdy zapomnieć o najpiękniejszej na świecie prawdzie o człowieku: jesteśmy stworzeni przez Boga na Jego obraz i podobieństwo. Tę wielką godność człowieka potwierdził Jezus Chrystus umierając na Krzyżu. Ta prawda domaga się naszej odpowiedzi, takiego sposobu życia, aby nie zamazać tego Bożego podobieństwa w nas. Patrząc na wielu młodych, którzy pogubili się w życiu widzimy czasem obraz pełen rozpaczy i smutku, obraz Boga zamazany w nich przez grzech. Nie wolno nam zapominać kim jesteśmy. Jan Paweł II wołał do młodych podczas spotkania w Denver, aby nie tylko nie wstydzili się Chrystusa, ale byli z Niego dumni. Nasza godność dziecka Bożego realizuje się poprzez troskę o życie bez grzechu, zwłaszcza grzechu nieczystości. Dla KSM-owicza przekładem heroicznej walki o obronę czystości jest patronka stowarzyszenia bł. Karolina Kózkówna.
V. Pracuj chętnie, cudzą pracę szanuj, dąż do sprawiedliwości społecznej.
Bez pracy nie będzie w nas prawdziwej troski i służby dla Kościoła i Ojczyzny. Wielu ludzi robi dzisiaj wrażenie, że służba polega na pięknych słowach i deklaracjach. Niestety, one nie wystarczają. Potrzebna jest praca i wysiłek. Wiele wspólnot powstaje ze szczytnych ideałów, pragnień, marzeń o doskonałe wspólnocie młodych, ale szybko przestają działać, bo wszyscy tylko marzyli i planowali a mało kto chciał pracować. Tylko poprzez pracę można naprawdę służyć Kościołowi i Ojczyźnie. Dla tego kto zna wartość własnej pracy nie jest trudnością docenić i uszanować pracę innych. Do tego wszystkiego ważna jest jeszcze troska o sprawiedliwość społeczną, o sprawiedliwe posługiwanie się wspólną własnością, o sprawiedliwy podział zadań we wspólnocie a także o sprawiedliwość w ocenie i nagradzaniu poszczególnych ludzi.
VI. Szerz chrześcijańską kulturę życia. Bądź uprzejmy, koleżeński, pomagaj chętnie bliźnim.
Dzisiaj, wielu młodym treść tej zasady być może skojarzy się z pobożnym życzeniem pani w szkole skierowanym do młodszych dzieci. Niestety coraz częściej zapominamy o tym co powinno być czymś normalnym a nie jest. Grzeczność, uprzejmość i życzliwość charakteryzuje dojrzałego człowieka, który nie ma rozchwianej osobowości i który potrafi zapanować nad swoimi emocjami. Dojrzały człowiek umie przemienić w sobie najbardziej nawet złe nastawienia i złości po to, by nie wybuchnąć i nie skrzywdzić kogoś drugiego. Duchowe prostactwo natomiast charakteryzuje się tym, że człowiek bezwiednie poddaje się swoim złościom, buntom a nawet nienawiści. Praca nad kulturą życia codziennego jest konieczna, aby zatamować falę przemocy i agresji wśród młodych. Przykładem takiej dojrzałości powinien być każdy chrześcijanin. Wielu ludzi odeszło od Boga, albo Go nie umiało znaleźć dlatego, że ci, którzy przyznawali się do wiary byli ludźmi bardzo złośliwymi a niekiedy nawet wprost chamskimi.
VII. Obowiązki spełniaj sumiennie, bądź karny i posłuszny.
Takich zalet domaga się szczególnie działanie we wspólnocie. Nie można sobie wręcz wyobrazić działania wspólnoty KSM w sytuacji, gdy wszyscy robią co chcą, nikt nikogo nie słucha, a każdy zwiesza głowę, aby tylko nie trzeba było podjąć jakiś konkretnych działań na rzecz całej społeczności. We wspólnocie każdy ma swoje obowiązki, które musi wykonywać, ma swoich przełożonych, których poleceń powinien słuchać i być zawsze do dyspozycji.
VIII. Dbaj o zdrowie i rozwój fizyczny.
Katolik to człowiek wielkiego ducha, ale również sprawnego ciała. Chrystus potrzebuje apostołów, którzy na miarę swoich możliwości i talentów rozwijają swoją sprawność fizyczną. We wspólnotach KSM mówi się o sporcie, o turystyce. Te rzeczy rozwijają nasze ciało, ale także uczą ascezy, współpracy, wyrzeczeń. Uprawianie ćwiczeń fizycznych, abstynencja od papierosów i alkoholu jest ważną zasadą postępowania KSM-owicza.
IX. Bądź gospodarny, oszczędny, cudze dobro szanuj.
Oszczędności i gospodarności uczymy się począwszy od własnego podwórka, od naszych drobnych funduszy i majętności. Również wspólnoty KSM dysponują określonymi pieniędzmi a także rzeczami materialnymi. Ich oszczędne i roztropne używanie służy rozwojowi wspólnoty i poszanowaniu wspólnego dobra. Sale w których się spotykamy mają być przedmiotem naszej wspólnej troski a nie powolnej dewastacji przez niedbalstwo i brak dbałości o znajdujące się tam przedmioty. Pieniądze ze składek i darowizn powinny być tak rozdysponowane, aby żyć oszczędnie i wydawać na sprawy rzeczywiście potrzebne.
X. Bądź stały w przekonaniach i wytrwały w działaniu, pogodę ducha nieś w swe otoczenie.
Być wszędzie wiernym swoim przekonaniom to dowód wyjątkowej dojrzałości człowieka. Zadziwia niekiedy fakt, że pobożny i dobry katolik, w prywatnych dyskusjach wypiera się niektórych prawd wiary, czy też wypowiada się przeciwko Kościołowi. Czasem również młodzi potrafią być aktywni we wspólnotach parafialnych a zupełnie milczący podczas katechezy, zwłaszcza wtedy, gdy trzeba zaświadczyć o swojej wierze. Ten brak stałości w przekonaniach i wytrwałości w działaniu bardzo często jest źródłem smutku człowieka, bo on nigdzie nie jest sobą i wszędzie się boi, że zostanie zdemaskowana jego dwulicowość. Brak wytrwałości w działaniu, czyli dobrze nam znany „słomiany zapał” to najczęstszy problem nowo powstających grup KSM. Dlatego takie zagrożenie trzeba ciągle kontrolować. Owocem konsekwencji i wytrwałości w działaniu jest radość. Jej nigdy nie powinno zabraknąć w naszych wspólnotach. Świętowanie i radość mają w KSM-ie swoje uprzywilejowane miejsce. Nasza służba daje radość, którą powinniśmy promieniować na całe otoczenie. Radość jest owocem Ducha Świętego i pomocą w skutecznym apostolstwie. Smutny KSM-owicz to kiepski KSM-owicz! 

Godło KSM 



Godło Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży jest wyrazem świadomości młodych katolików i Polaków. Posiada długoletnią tradycję. Sięga swoimi korzeniami do czasów zaborów, kiedy to istniało i działało Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej, przekształcone w latach międzywojennych w wyniku inspiracji Akcji Katolickiej w Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej (KSMM) oraz Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Żeńskiej (KSMŻ). Godło Stowarzyszenia powstało w wyniku połączenia Orła Polskiego i Krzyża. Określa ono wyraźnie opowiedzenie się po stronie Ojczyzny i Kościoła.
Tłem godła jest kolor żółty, symbolizujący Kościół Katolicki. Kolor biały i czerwony są barwami narodowymi. Kolor niebieski krzyża oznacza wewnętrzną więź z Matką Najświętszą, którą Stowarzyszenie obiera sobie za wzór do naśladowania i pomocy w pracy nad sobą. Bóg i Ojczyzna to najwyższe ideały, w imię których młodzi starają się zmieniać otoczenie w oparciu o program Ewangelii, naukę Kościoła, wartości ojczyźniane. Dla rzeczywistości ziemskich Stowarzyszenie świadomie i celowo usiłuje organizować różne dziedziny życia młodzieżowego, tak w wymiarze prywatnym, jak i społecznym. Organizacja jest dla członków KSM’u narzędziem i szkołą realizacji tych treści, które Godło symbolizuje, tj. gotowość służby Bogu i Ojczyźnie.

Struktura

Krajowa Rada KSM
Najwyższym organem KSM jest Krajowa Rada Stowarzyszenia. Prawa i obowiązki Krajowej Rady określa Statut Stowarzyszenia (§28) oraz Regulamin Rady. W skład Rady wchodzą Prezesi, Delegaci i Księża Asystenci Zarządów Diecezjalnych KSM oraz Generalny Ks.Asystent. Rada wybiera raz na 2 lata Prezydium Rady w skład którego wchodzą: przewodniczący, 2-ch zastępców, sekretarz, skarbnik oraz Generalny Ks.Asystent, powołany na to stanowisko przez Konferencję Episkopatu Polski. Procedurę wyboru Prezydium Rady, jego prawa i obowiązki określa Statut Stowarzyszenia (§ 31) oraz Regulamin Rady.
Na szczeblu krajowym działa również Komisja Rewizyjna wybierana na okres 2 lat przez Krajową Radę. Komisję tę tworzą: przewodniczący, zastępca i członek. Prawa i obowiązki Komisji Rewizyjnej określa Statut Stowarzyszenia (§ 32) oraz Regulamin.Krajowa Rada ma obowiązek zbierania się przynajmniej raz w roku.
Prezydium Krajowej Rady
• Konferencja Episkopatu Polski
• Krajowa Rada Stowarzyszenia
• Prezydium Krajowej Rady
• Generalny Ksiądz Asystent
• Krajowa Komisja Rewizyjna
Krajowa Rada wybiera raz na 2 lata Prezydium Krajowej Rady w skład którego wchodzą: przewodniczący, 2-ch zastępców, sekretarz, skarbnik oraz Generalny Ks. Asystent, powołany na to stanowisko przez Konferencję Episkopatu Polski.
Zarząd Diecezjalny
• Biskup Diecezjalny
• Diecezjalny Zjazd Stowarzyszenia
• Diecezjalny - Ks. Asystent
• Zarząd Diecezjalny
• Diecezjalna Komisja Rewizyjna
Przedstawicielem Stowarzyszenia w skali diecezji jest Zarząd Diecezjalny wybierany podczas Zjazdu Diecezjalnego zgodnie ze Statutem Stowarzyszenia (§ 34) oraz Regulaminem Wyboru Zarządu Diecezjalnego. Diecezjalny Zarząd KSM tworzą: prezes (mianowany przez biskupa diecezjalnego spośród trzech kandydatów wybranych podczas Zjazdu), z-ca prezesa, sekretarz, z-ca sekretarza, skarbnik, 2-ch członków oraz Ksiądz Asystent. Jeden z członków Zarządu jest równocześnie delegatem do Krajowej Rady.
Obowiązki poszczególnych członków Zarządu Diecezjalnego określa Regulamin Prac Zarządu Diecezjalnego.
Walne zebranie oddziału
Oddział parafialny jest podstawową jednostką strukturalną stowarzyszenia. Nowy oddział powoływany jest przez Zarząd Diecezjalny za zgodą księdza proboszcza, który też wyznacza do opieki nad oddziałem ks. Asystenta. Najwyższą władzą w oddziale jest walne zebranie członków, które raz na dwa lata wybiera 5-osobowe kierownictwo oddziału oraz 3-osobową komisję rewizyjną.
Kierownictwo parafialnego oddziału
• Walne Zebranie Członków Oddziału/Koła
• Ks. Asystent
• Kierownictwo Oddziału/Koła
• Komisja Rewizyjna Oddziału/Koła
• Sąd Koleżeński
• Krajowa Rada KSM

Patroni KSM

Św. Stanisław Kostka. 


Urodził się w Rostkowie pod Przasnyszem w 1550 roku jako syn kasztelana zakroczymskiego. Mając lat 14 został wyprawiony ze starszym bratem Pawłem do Wiednia. Uczęszczał tam do gimnazjum, czyniąc postępy w nauce. Żył równocześnie intensywnym życiem religijnym. Od choroby w 1565 roku zdecydowanie zmierzał do realizacji powołania zakonnego. Natrafił jednak na trudności ze strony rodziny. By ich uniknąć w 1567 r. uszedł do Bawarii, skąd został skierowany do Rzymu, gdzie wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Zachwyciwszy wszystkich swoją duchową dojrzałością i rozmodleniem zapadł w sierpniu następnego roku na malarię i zmarł późnym wieczorem w wigilię Wniebowzięcia NMP- W 1670 r. został ogłoszony błogosławionym, a uroczysta kanonizacja nastąpiła w 1726. 

Bł. Karolina Kózkówna. 


Urodziła się w 1898 roku w wiosce Wał - Ruda (parafia Radiów) jako czwarte spośród jedenaściorga dzieci Jana i Mani z domu Borzęckiej. Religijna atmosfera domu Kózków w swych różnorodnych i autentycznych przejawach z łatwością dostrzegana była przez sąsiadów, którzy chętnie schodzili się tutaj na czytanie książek religijnych, śpiewanie pieśni i wspólną modlitwę. Naukę szkolną ukończyła Karolina w 1911 r., zaczęła wtedy przejmować coraz więcej obowiązków domowych. Bardzo lubiła się modlić. W każde Maryjne święto udawała się do odległego o 40 km sanktuarium tuchowskiego lub do Odporyszowa. Z wielką radością nosiła w procesjach parafialnych feretron Matki Niepokalanej. W dniu 18 listopada 1914 r. poniosła śmierć męczeńską z rąk rosyjskiego żołnierza w obronie czystości.




 

 

 
     

Licznik wejść na stronę od 12.10.2008

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR